การใช้ชีวิตอย่างมีประโยชน์ในวันที่ 19 กันยายน 2549

เช้าวันที่ 19 ก็เหมือนเกือบทุกๆ เช้า ที่เราจะตื่นไปมหาลัยแต่ตรู่ เพราะจะได้ไปพร้อมพ่อ ประหยัดค่ารถและเวลา ขี้ อาบน้ำ แปรงฟัน แต่งตัว เสร็จเรียบร้อย ก็นั่งฟังเพลงรอพ่อ ประมาณเจ็ดโมงครึ่งก็ออกจากบ้าน แปดโมงก็มาถึงท่าพระจันทร์แล้ว สิ่งแรกคือแวะเข้าร้านดอกหญ้า มองหานิตยสารออกใหม่ ยังไม่ออกแฮะ ว่าแล้วก็เดินไปร้านนายอินทร์ มองหานิตยสารออกใหม่อีกเหมือนกัน ยังไม่มีอะไรออกซักเล่ม ก่อนเข้ามหาลัย แวะซื้อข้าวเหนียวกับไก่ผงชูรสหนึ่งขีด เข้าห้องปริญญาโท เห็นพี่ต้นนั่งอ่านหนังสือแต่เช้าเชียว เรายอมน้อยหน้าได้ที่ไหน ว่าแล้วจึงวางสัมภาระ หยิบถุงข้าวเหนียวไก่ออกมานั่งแทะ และคุยกับพี่ต้นซะเลย กินเสร็จก็ได้ฤกษ์อ่านหนังสือของตัวเองบ้าง หยิบชีทไปนั่งอ่านรับลมริมระเบียงหน้าห้อง เสียบหูฟังวิทยุไปด้วยอีกต่างหาก อ่านไปได้เกือบจบแล้ว น้องมุ่ยก็มานั่งคุยด้วยจนเกือบสิบโมง มุ่ยมันก็ไปเรียน ส่วนเราอ่านจบแล้ว ก็เลยเคลื่อนตัวไปห้องคอม ตอนแรกตั้งใจว่าจะมาดาวน์โหลดข่าวที่เกี่ยวกับวิทยานิพนธ์ตัวเอง ปรากฏว่าเข้าฐานข้อมูลไม่ได้ซะงั้น ก็เลยเปลี่ยนมาหาความรู้จากอินเตอร์เน็ตแทน โดยเข้าห้องเฉลิมไทยกับห้องกล้องในพันทิป เข้าบล็อกตัวเอง เข้าบล็อกคนอื่น เปิดดูเว็บขายซีดีเพลง หาเพลงฟัง แชต MSN แต่ละอย่างมีประโยชน์ทั้งนั้น ใกล้เที่ยง ท้องเริ่มร้อง เลยกลับไปที่ห้องปริญญาโท ปรากฏว่ายังมีคนไม่ค่อยหิว ก็เลยรอ โดยการนั่งเล่นกีต้าร์ร้องเพลง จนเกือบเที่ยงครึ่งเลยได้เคลื่อนกำลังพลไปท่าพระจันทร์ กินข้าวที่ร้านคุณเอก หลังกินข้าวเสร็จ เราอยากไปคุยกับร้านน้อง เพื่อขอข้อมูลเกี่ยวกับวิทยานิพนธ์ของเรา แต่คนแน่นร้านมาก ก็เลยยังไม่ได้คุย กลับเข้ามหาลัย ปรากฏว่าอาจารย์แม่เรียกพบ ให้ไปเอาการบ้านมาตรวจ ก็เลยนั่งตรวจการบ้านมันซะเลย ตรวจเสร็จก็สมาธิแตกซ่าน ไม่ค่อยอยากอ่านหนังสือแล้ว ไม่รู้จะทำอะไรดี ก็เลยเดินไปเดินมา แวะอ่านแปปนึง เดินไปเดินมาอีกรอบ เดี๋ยวก็เดินไปห้องคอม กลับลงมาห้องปริญญาโท เดินไปเดินมา อ่านอีกแปปนึง คุย คุย คุย หมดเวลาไปค่อนวันอย่างมีประโยชน์มาก หยิบกีต้าร์มาเล่นอีกรอบ พอหกโมงก็ออกไปท่าพระจันทร์ หาอะไรกระแทกปาก แวะไปร้านน้องอีกรอบ คนซื้อไม่เยอะเท่าไหร่ แต่คนขายแน่นร้านมาก ก็เลยเปลี่ยนใจ ค่อยไปคุยวันหลังดีกว่า เราซื้อลูกชิ้นยี่สิบบาท กินเสร็จก็คุย คุยเสร็จก็มานั่งที่โต๊ะ หยิบชีทมาพลิกๆ หน่อยนึง เดินไปเดินมา ใกล้ๆ สองทุ่ม ห้องจะปิดแล้ว มีคนเปิดวงไพ่ ก็เลยแจมสลาฟซักหน่อย และด้วยความเก่งกาจ เราก็เลยเป็นคิงเลย เล่นได้หนึ่งตาก็กลับบ้าน ติดรถพี่แอร์ไก่มาลงเหมือนเคย ถึงบ้าน กินข้าวเรียบร้อย ก็ได้เวลาดูทีวี มีเหยื่อมารเป็นช่องหลัก สลับไปกับผู้พิทักษ์รักเธอ สัญญาแค้นแสนรัก และแชนแนลวี วันนี้ง่วงๆ ยังไงไม่รู้ แอบหลับไปหน่อยนึง มาเต็มตื่นก็ตอนเจอการแสดงของป้าคุณหนูลดามณีในเหยื่อมาร น่ากลัวมาก เท่านั้นไม่พอ กดรีโมตไปเจอลองของในยูบีซีอีกต่างหาก น่ากลัวกำลังสอง กดไปกดมาสองช่องนี้แหละ ตื่นเลย เอ...ทำไมช่องห้าเปิดเพลงในหลวงหว่า ไม่ได้สนใจ ดูเหยื่อมารต่อไป แล้วเปาก็โทรมา บอกว่าพรุ่งนี้จะมีรัฐประหาร เราก็เลยตอบไปว่าไม่มีอะไรหรอก ไม่รู้เหมือนกัน สรุปว่ารอดูเหตุการณ์พรุ่งนี้ อย่ากระนั้นเลย โทรไปหาแฟนพันธ์แท้คุณทักษิณดีกว่า ว่าแล้วเลยจิ้มโทรศัพท์ไปหาเก้า ถามว่าพรุ่งนี้เขาจะมีปฏิวัติกันเหรอ เก้าบอกว่าไม่ใช่พรุ่งนี้แล้ว ตอนนี้แหละ เก้าก็กำลังเช็คข่าวอย่างเมามัน สมเป็นแฟนพันธ์แท้จริงๆ คุยไปนิดนึง ก็วางหู เปิดดู CNN กับ BBC พูดเร็วมาก ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเลย เอ...โทรกลับไปบอกเปาดีกว่าว่าเขาเริ่มกันแล้ว กลับมาดูช่องธรรมดา ตอนนี้เป็นเพลงในหลวงหมดแล้ว ว่าแล้วเลยรีบไปอาบน้ำ แล้วมานั่งมั่วกับ CNN และ BBC ต่อไป กูจะรู้เรื่องไหมเนี่ยะ เออ ไปเอาโน้ตบุ๊คมาต่อเน็ตเต่าดีกว่า วิ่งไปข้างบน หยิบโน้ตบุ๊คมาข้างล่าง ดึงสายโทรศัพท์ออก แล้วต่อเน็ตเต่า เข้า MSN มีคนออนไลน์สามสิบคน เปิดห้อง MA ประกอบด้วย 009 myindiglo และ sterato มีคุยกับ vfc ห้องนึง แล้วก็ toom110 อีกห้องนึง แชตกันอย่างเมามัน ระหว่างแชตเราก็วิ่งไปดูข่าวด้วย เพราะไม่ได้นั่งหน้าทีวี เหนื่อยมากมาย vfc กับ toom110 ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ แต่ห้อง MA นี่เกาะติดสถานการณ์มาก โดยเฉพาะ 009 ที่พิมพ์ไปสะใจไป แถมยังแนะนำเว็บ managerradio ให้ไปฟังอีกต่างหาก ซึ่งเป็นกลางมากกกกกกกกกกกกกกกก ถึงกับประกาศว่า พรุ่งนี้หุ้นขึ้นแน่ เพราะประชาธิปไตยเบ่งบาน ฟ้าเปิดแล้ว ตอนนี้เราปิดทีวีไปแล้ว เพราะดูไม่ได้ซักช่อง ขนาด CNN กับ BBC ก็ดูไม่ได้ ฟังได้แต่ managerradio นี่แหละ เกาะติดสถานการณ์ซักพัก คราวนี้ managerradio ก็เริ่มฟังไม่ได้แล้ว เน็ตเต่าเราก็ช้ามาก จะเข้าเว็บก็ไม่ค่อยจะได้ เข้าได้ก็ไม่ค่อยทันใจ แถมหนังตาเริ่มหนัก ตาเริ่มลาย เหลือบดูเวลา นี่มันตีหนึ่งกว่าแล้ว กูไปนอนดีกว่า เรื่องจะไปมหาลัยหรือเปล่าเลยไม่ใช่ปัญหาสำหรับเราอีกต่อไป เพราะถึงสถานการณ์จะออกไปได้ แต่ว่าก็คงตื่นสายอยู่ดี ก็เลยตัดสินใจไม่ไปมหาลัยแล้ว ดีที่เอาอะไรกลับมาอ่านที่บ้านบ้าง ไม่งั้นงานคงไม่เดินแน่ แต่จะว่าไป เอากลับมาก็ใช่ว่าจะได้อ่านเนาะ เฮ้อ โอ้วววววววว วันนี้เราใช้ชีวิตอย่างมีประโยชน์จริงๆ ปล. วันนี้เก้ากลับบ้านเร็วแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ไม่บอกกันบ้างเลยนะ แล้วถ้าเปาไม่โทรมา เราก็คงไปนอนโดยไม่รู้เรื่องอะไรเลยแน่ๆ ถ้าเป็นตอนที่เราอยู่หอคงยิ่งแล้วใหญ่ คงงมโข่งอยู่ในกะลาสุดๆ เพราะตอนอยู่หอ เราไม่มีทีวี ไม่มีเน็ต มีแต่วิทยุ ซึ่งก็คงไม่ช่วยให้รู้ข่าวอะไรได้มากขึ้น เพราะโดนปิดหมด